Η θερμική επεξεργασία μετά τη συγκόλληση είναι συχνά απαραίτητη για την ελαχιστοποίηση των ρωγμών που προκαλούνται από το υδρογόνο σε υλικά υψηλής αντοχής και μεγάλου πάχους, καθώς και για τη μείωση των θερμικών κλίσεων και την αποφυγή δημιουργίας υπερβολικών υπολειμματικών τάσεων στην περιοχή της συγκόλλησης.
Η PWHT (θερμική επεξεργασία μετά τη συγκόλληση) συνίσταται στη θέρμανση του χαλύβδινου κατασκευάσματος στην καθορισμένη μέγιστη θερμοκρασία για μία ώρα ανά ίντσα πάχους, με αποτέλεσμα την απομάκρυνση τυχόν υπολειπόμενων τάσεων που προκαλούνται από τη συγκόλληση και τη βελτίωση της ολκιμότητας.
Ο οπλισμός είναι ένας τύπος οπλιστικού χάλυβα
Ο οπλισμός είναι ένας τύπος χάλυβα που χρησιμοποιείται για την ενίσχυση κατασκευών από σκυρόδεμα. Κατασκευάζεται σχεδόν πάντα από χάλυβα, ο οποίος έχει παρόμοιες ιδιότητες θερμικής διαστολής με το σκυρόδεμα και διαθέτει εξαιρετική αντοχή σε εφελκυσμό. Συνήθως τοποθετείται ενσωματωμένος μέσα σε κατασκευές από σκυρόδεμα, όπου η ραβδωτή επιφάνειά του συμβάλλει στη συγκόλλησή του με το σκυρόδεμα, ενώ οι αυλακωτές πλευρές του αποτρέπουν την ολίσθηση εντός των κατασκευών αυτών. Ο οπλισμός μπορεί να είναι ορατός, αν και η ραβδωτή επιφάνειά του συχνά συμβάλλει στην καλύτερη πρόσφυση, ενώ οι αυλακωτές πλευρές του βοηθούν στην αποφυγή τυχόν προβλημάτων ολίσθησης εντός αυτών.
Οι κατασκευαστές ξεκινούν τη διαδικασία παραγωγής αναμειγνύοντας παλιοσίδερο και σιδηρομετάλλευμα για να δημιουργήσουν λιωμένο χάλυβα, τον οποίο στη συνέχεια χύνουν σε καλούπια για να σχηματίσουν μπιγιέτες και ράβδους με συγκεκριμένα σχήματα και διαστάσεις. Αφού διαμορφωθούν, η θερμή έλαση μειώνει την διατομή τους, ενώ ταυτόχρονα τα τεντώνει μέχρι να φτάσουν στο τελικό τους μέγεθος ως οπλισμός σκυροδέματος – αυτή η διαδικασία δημιουργεί επίσης παραμορφώσεις στην επιφάνειά τους, οι οποίες διευκολύνουν τη συγκόλληση με το σκυρόδεμα.
Οι οπλισμοί συχνά κάμπτονται ώστε να προσαρμοστούν στις διαστάσεις ενός συγκεκριμένου κτιρίου ή κατασκευής, και συναντώνται κυρίως σε πολυώροφα κτίρια. Η διαδικασία αυτή απαιτεί δεξιότητα και προσοχή, καθώς η κάμψη του χάλυβα επηρεάζει την αντοχή του· για την αποφυγή λαθών κατά την τοποθέτηση, τα σχέδια οπλισμού στα κατασκευαστικά σχέδια χρησιμοποιούνται συχνά ως μέτρο ασφαλείας έναντι σφαλμάτων στη χρήση τους.
Πρόκειται για μια μορφή ακατέργαστου δομικού υλικού
Η θερμική επεξεργασία μετά τη συγκόλληση (PWHT) αποτελεί κρίσιμο στοιχείο στις διαδικασίες συγκόλλησης. Η PWHT συμβάλλει στην ελαχιστοποίηση των θερμικών επιδράσεων που συνδέονται με τη συγκόλληση, μειώνοντας τις θερμοκρασιακές κλίσεις μεταξύ της τοπικής θέρμανσης και του ψυχρού βασικού υλικού που ενώνεται, με αποτέλεσμα να μειώνονται οι παραμορφώσεις και οι υπερβολικές υπολειμματικές τάσεις κοντά στις περιοχές συγκόλλησης και να αυξάνεται η συνολική αντοχή της σύνδεσης.
Οι υψηλές θερμοκρασίες που συνδέονται με τη συγκόλληση μπορούν να μεταβάλλουν τη μικροδομή εντός και γύρω από τη ζώνη συγκόλλησης, γνωστή ως ζώνη θερμικής επίδρασης, οδηγώντας σε διακοκκώδη ρωγμάτωση και διάβρωση υπό τάση, οι οποίες μειώνουν την αντοχή σε εφελκυσμό, την αντοχή σε ερπυσμό και την αντοχή σε εγκοπή των συγκολλήσεων. Η θερμική επεξεργασία μετά τη συγκόλληση (PWHT) μπορεί να μετριάσει αυτούς τους κινδύνους, χαλαρώνοντας τις υπολειμματικές τάσεις, μετριάζοντας τις τεχνικές απομάκρυνσης υδρογόνου και αποκαθιστώντας τις μηχανικές ιδιότητες των συγκολλήσεων.
Οι βιομηχανικές εφαρμογές απαιτούν συχνά συγκολλήσεις που μπορούν να αντέξουν υψηλές τάσεις και δυναμικά φορτία, όπως αυτές που παρατηρούνται σε σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και πετροχημικές διεργασίες, όπου τα εξαρτήματα ενδέχεται να εκτίθενται σε έντονους χημικούς και θερμικούς παράγοντες καταπόνησης. Η θερμική επεξεργασία μετά τη συγκόλληση (PWHT) συμβάλλει στη διασφάλιση της ακεραιότητας της συγκόλλησης, μειώνοντας τις υπολειμματικές τάσεις και βελτιώνοντας τη μικροδομή.
Έχει μεγαλύτερη διάρκεια ζωής
Η προθέρμανση και η θερμική επεξεργασία μετά τη συγκόλληση (PWHT) αποτελούν ζωτικά στάδια για τη διατήρηση της ακεραιότητας και των επιδόσεων των συγκολλημένων εξαρτημάτων, καθώς συμβάλλουν στη μείωση των υπολειπόμενων τάσεων, στη βελτίωση της μικροδομής και στην κάλυψη των λειτουργικών απαιτήσεων.
Η προθέρμανση είναι η διαδικασία προθέρμανσης του υλικού πριν από τις εργασίες συγκόλλησης, με σκοπό την καθυστέρηση της ψύξης και τη μείωση των μεταλλουργικών μεταβολών στην περιοχή της συγκόλλησης. Οι θερμοκρασίες προθέρμανσης ποικίλλουν ανάλογα με τις ιδιότητες του υλικού· για παράδειγμα, οι διαδικασίες συγκόλλησης που χρησιμοποιούν κράματα χρωμίου-μολυβδαινίου με απαιτήσεις αντοχής σε κρούση απαιτούν υψηλότερες θερμοκρασίες προθέρμανσης από εκείνες που χρησιμοποιούν υλικά από κράματα νικελίου.
Η ταχεία θέρμανση και ψύξη κατά τη συγκόλληση δημιουργούν περιοχές με υψηλές θερμικές κλίσεις, οι οποίες ενδέχεται να οδηγήσουν σε παραμόρφωση, υπερβολικές υπολειμματικές τάσεις, ευαισθητοποίηση λόγω καρβιδίων χρωμίου στα όρια των κόκκων, μειωμένη αντοχή στη διάβρωση ή ευαισθητοποίηση στα όρια των κόκκων – με αποτέλεσμα την παραμόρφωση ή τη μειωμένη αντοχή στη διάβρωση για ορισμένα υλικά. Για τον μετριασμό τέτοιων πιθανών επιπλοκών κατά τη διάρκεια της θέρμανσης PWHT, η αργή θέρμανση των υλικών μπορεί να συμβάλει στη διασφάλιση του ακριβούς ελέγχου της θερμοκρασίας, ώστε να αποφευχθεί αυτή η κατάσταση.
Είναι ανακυκλώσιμο
Η συγκόλληση είναι μια πολύπλοκη διαδικασία που μπορεί να μεταβάλει σημαντικά τη μικροδομή του μετάλλου. Επιπλέον, η ταχεία θέρμανση και ψύξη των περιοχών συγκόλλησης μπορεί να δημιουργήσει θερμικές τάσεις που οδηγούν σε αστοχία της συγκόλλησης ή παραμόρφωση· η θερμική επεξεργασία μετά τη συγκόλληση συμβάλλει στον μετριασμό αυτών των θερμικών τάσεων και στη βελτίωση των μηχανικών ιδιοτήτων, ώστε να εξασφαλίζεται βέλτιστη απόδοση ακόμη και σε δυσμενείς συνθήκες.
Η συγκόλληση με θερμική επεξεργασία μετά τη συγκόλληση (PWHT) είναι συχνά απαραίτητη σε εφαρμογές με σοβαρές συνέπειες, όπως οι αγωγοί πετρελαίου και φυσικού αερίου που εκτείνονται σε μεγάλες αποστάσεις. Η μέθοδος αυτή μειώνει τον κίνδυνο ευθραυστότητας ή ρωγμών που προκαλούνται από το υδρογόνο, οι οποίες θα μπορούσαν διαφορετικά να επιβαρύνουν σημαντικά το κόστος παραγωγής.
Η PWHT θερμαίνει το υλικό σε μια ακριβή θερμοκρασία για να επιτευχθεί ομοιόμορφη θερμική κατανομή, μια διαδικασία ιδιαίτερα χρήσιμη όταν πρόκειται για υλικά που είναι επιρρεπή σε ευαισθητοποίηση κατά τη συγκόλληση, κατά την οποία σχηματίζονται καρβίδια χρωμίου στα όρια των κόκκων και μειώνεται η αντοχή στη διάβρωση των συγκολλητικών αρμών. Η PWHT μπορεί να αποτρέψει αυτό το φαινόμενο μέσω της ανόπτησης διαλύσεως του μετάλλου και της ομαλοποίησης της αντοχής και της σκληρότητάς του – μια ανεκτίμητη υπηρεσία.